سالها تفکر امنیتی بر یک اصل نادرست استوار بود: “اگر کسی داخل شبکه ماست، قابل اعتماد است.” در این مطلب از سری مطالب آموزشی وبلاگ پارس وی دی اس به اعتماد صفر در ذخیرهسازی دادهها چیست و چرا اهمیت دارد؟
میپردازیم.
این دیدگاه، سازمانها را به ساخت قلعههای دیجیتالی واداشت که دیوارهای بلند فایروال دورتادور آن را گرفته بود. اما مهاجمان امروزی دیگر از دروازهها حمله نمیکنند. آنها با دزدیدن هویت کارکنان، پنهانی از درهای جانبی وارد میشوند و مانند یک مهمان ناخوانده در مهمانی، آزادانه در شبکه گردش میکنند.
اعتماد صفر چیست و چرا اهمیت دارد؟
اعتماد صفر یک فلسفه امنیتی است که میگوید: “هیچکس و هیچچیز را به طور پیشفرض باور نکن.” این رویکرد سه اصل کلیدی دارد: اول، هرگز اعتماد نکن و همیشه تأیید کن. دوم، حداقل دسترسی ممکن را بده. سوم، فرض کن که هماکنون یک نفوذ در سیستم تو وجود دارد.
این فلسفه زمانی اهمیت دوچندان مییابد که صحبت از ذخیرهسازی دادهها به میان میآید. دادهها گنجینههای دیجیتالی سازمان شما هستند. اگر سیستم ذخیرهسازی شما مانند یک گاوصندوق قدیمی باشد که تنها یک قفل روی در ورودی دارد، خطر بزرگی شما را تهدید میکند. اما اگر مانند یک خزانه بانکی مدرن باشد که هر بخش آن قفل جداگانه دارد و هر حرکت تحت نظارت است، امنیت به طور چشمگیری افزایش مییابد.
چگونه اعتماد صفر، ذخیرهسازی دادهها را متحول میکند؟
در گذشته، سیستمهای ذخیرهسازی مانند کتابخانههای عمومی عمل میکردند: یکبار که وارد میشدید، به بیشتر قفسهها دسترسی داشتید. اعتماد صفر این کتابخانه را به یک آرشیو اختصاصی تبدیل میکند که هر بخش آن در اتاقی جداگانه با قفل مخصوص نگهداری میشود. کتابدار تنها کتابهایی را به شما میدهد که مجوز دریافت آنها را دارید و هر بار که میخواهید کتابی را ببینید، باید مجدداً هویت شما تأیید شود.
یکی از مؤثرترین روشهای پیادهسازی اعتماد صفر در ذخیرهسازی، “تقسیمبندی ریز” یا میکرو سگمنتیشن است. در این روش، شبکه ذخیرهسازی به بخشهای بسیار کوچکی تقسیم میشود که هر کدام دیوارهای امنیتی مستقل دارند. حتی اگر مهاجمی بتواند به یک بخش نفوذ کند، نمیتواند به بخشهای دیگر دسترسی پیدا کند. این کار مانند آن است که یک ساختمان بزرگ را به آپارتمانهای مستقل تبدیل کنیم که هر کدام قفل و سیستم امنیتی مخصوص به خود را دارد.
کنترل دسترسی هوشمند: قلب اعتماد صفر
در یک سیستم مبتنی بر اعتماد صفر، دسترسی به دادهها بر اساس چندین فاکتور تعیین میشود. تنها نام کاربری و رمز عبور کافی نیست. سیستم بررسی میکند که شما چه کسی هستید، از کدام دستگاه وارد شدهاید، این دستگاه چقدر امن است، از کجا متصل شدهاید، و چه زمانی اقدام به دسترسی کردهاید. اگر هر یک از این فاکتورها غیرعادی باشد، حتی با داشتن نام کاربری و رمز عبور صحیح، دسترسی داده نمیشود.
رمزنگاری همهجانبه نیز نقش حیاتی بازی میکند. دادهها نه تنها هنگام ذخیره شدن رمزنگاری میشوند، بلکه هنگام انتقال بین بخشهای مختلف سیستم نیز همچنان محافظت شده باقی میمانند. این کار مانند ارسال الماس از یک شهر به شهر دیگر با خودروی زرهپوش و محافظ مسلح است.
پشتیبانگیری امن: آخرین خط دفاعی
حتی با پیشرفتهترین سیستمهای امنیتی، همیشه باید برای بدترین سناریو آماده بود. در فلسفه اعتماد صفر، پشتیبانگیریها باید به گونهای طراحی شوند که حتی اگر مهاجمان به سیستم اصلی نفوذ کنند، نتوانند به پشتیبانها دسترسی یابند یا آنها را نابود کنند. روشهای پیشرفتهای مانند “ذخیرهسازی تغییرناپذیر” و “پشتیبانگیری با فاصله هوایی” این اطمینان را ایجاد میکنند که همیشه یک نسخه سالم و دستنخورده از دادههای حیاتی وجود دارد.
نظارت مستمر: چشمان همیشه بیدار
یک سیستم اعتماد صفر واقعی، هرگز نمیخوابد. این سیستم به طور مداوم در حال نظارت بر تمام فعالیتها است. اگر الگوی غیرعادی دیده شود—مثلاً یک کاربر در ساعت غیرمعمول بخواهد به حجم زیادی از دادهها دسترسی پیدا کند یا از دستگاهی غیرمعمول وارد شود—سیستم بلافاصله هشدار میدهد و در صورت نیاز، دسترسی را قطع میکند. این نظارت هوشمندانه مانند داشتن نگهبانانی است که نه تنها دیوارها را محافظت میکنند، بلکه حرکات مشکوک در داخل قلعه را نیز زیر نظر دارند.
چالشهای راه و راهکارهای آن
پیادهسازی اعتماد صفر آسان نیست. مقاومت کارکنان در برابر محدود شدن دسترسیها، پیچیدگی فنی سیستم، و نیاز به سرمایهگذاری اولیه از جمله موانع پیش رو هستند. اما راهکارهایی وجود دارد: شروع تدریجی از بخشهای حیاتی، آموزش مستمر کارکنان، و استفاده از راهکارهای نرمافزاری که پیادهسازی را سادهتر میکنند.
جمع بندی:
اعتماد صفر در ذخیرهسازی دادهها، تنها یک فناوری نیست، بلکه یک تغییر فرهنگی است. این رویکرد میآموزد که امنیت نه یک مانع، بلکه یک زیرساخت ضروری برای رشد کسبوکار است. سازمانهایی که امروز این مسیر را انتخاب میکنند، نه تنها خود را در برابر تهدیدهای کنونی محافظت میکنند، بلکه پایهای مستحکم برای فناوریهای آینده—از اینترنت اشیا تا هوش مصنوعی—میسازند.
در دنیایی که دادهها ارزشمندتر از طلا شدهاند، سرمایهگذاری در سیستم ذخیرهسازی امن، سرمایهگذاری در آینده سازمان است. اعتماد صفر، نهتنها دیوارهای قلعه شما را بلندتر میکند، بلکه هوشیاری درونی ایجاد میکند که حتی اگر مهاجمی از دیوارها گذر کند، نتواند گنجینههای شما را به سرقت ببرد.
